New York

New York

zondag 24 januari 2016

The days after

Vrijdag was het dan zover. Eerste chemo. In de morgen nog even naar mijn werk voor de training. Het was de laatste training dag die bestond uit een test. Daar hadden we 5 uur de tijd voor. Dat ik na een dik uur al klaar was zegt waarschijnlijk meer over de test dan over mij. Ik had al aangegeven dat ik vroeg weg moest die dag en dat was uiteraard geen problem.

Nadeel was wel dat ik nu van Binghamton naar Utica moest rijden. Ik heb er voor gekozen om  niet van ziekenhuis te veranderen toen wij naar Cooperstown verhuisde en ik dank God op mijn blote knieen elke keer als ik bloed ga prikken in Cooperstown. Ik mag namelijk hier bloed prikken in Cooperstown zodat ik niet elke have klap (lees 1 tot 2 x per week) naar Utica hoef te rijden. Maar wat een stelletje randd****** hier. Ze kunnen mij niet vinden, mijn naam of geboorte datum of weet ik wat, ze raken mijn bloed kwijt, zenden het naar de verkeerde doctor, kunnen uitslagen niet vinden. Je kan het zo gek niet bedenken of ze raken het kwijt. Ook afspraken nakomen is erg moeilijk. Het bekende " nietterugbelsyndroom" en afdeling A heeft geen flauw benul wat afdeling B doet. Je bent er klaar mee. Ik zou hier niet graag een operatie ondergaan want je zou bang zijn dat je je been amputeren in plaats van een wrat wet te halen.

In Utica is dat een verademing. Alles lijkt daar altijd gesmeerd te lopen. Men weet wie je bent waar je voor komt en is voorbereid. Veel dezelfde gezichten en ze kennen je bij naam. Georganiseerd altijd op tijd en gewoon heel vriendelijk. Je voelt je nooi als een vervelende zeur.

In het ziekenhuis aangekomen ben ik een uur te vroeg maar dat is uiteraard geen probleem. Ik lig in no time aan het infuus en nadat men vanalles nog controleerd incl bloed en met mij nog maals wat dingen door bespreekt mag de chemo starten.
Ook gaat er gelijk een zakje anti spuug medicatie in en liters met vocht. Cisplatin is namelijk heel schadelijk voor je nieren en het vele vocht moet daarvoor helpen.

Binnen een uurtje draait mijn maag zich toch wel een paar keer om en ik krijg nog een zakje anti spuug. Ook krijg ik wat voor de hoofdpijn want ik kreeg enorme koppijn.

Nadat alles er in zat en het naspelen over was mocht ik naar huis. De rest van de avond voel ik me best. Alleen heel erg moe. Ik lig voor 8 uur in bed. Om vervolgens de halve nacht boven het toilet te hangen.

Zaterdag was spugen hier en daar en weer enorme hoofdpijn, maar de medicatie helpt gelukkig.

Zondag starte eigenlijk wel goed. Hier en daar wat misselijk en wederom een aanval op de hoofdpijn pillen. Ik word vast een complete excedrin verslaafde.

Ik probeer ook mezelf bezig te houden. Dan voel ik me beter dan bankhangen. Kevin zweert dat ik een acute aanval ADHD heb. Halvewege de middag is het dan ook gebeurd. Ik voel me alsof ik een liter jenever heb gezopen en Compleet gevloerd ben ik.

Vanmorgen al vlogen de haren me overal. Mijn kussen zat onder. (Wat ik pas later zag). Mijn haar was pas 3 cm lang en waarschijnlijk nog erg gevoelig ervoor. Toen ik me realiseerde dat ik mijn haar dus weer kwijt raak, was het ineens weer effe heel werkelijk. Ook al was ik er op voor bereid (dacht ik), ik was er toch even flink van overstuur. Een potje flink uitjanken luchte wel op. Heel de dag geborsteld maar op een gegeven moment jeukt het me overall en mijn trui zat onder. Dus dan is er maar 1 oplossing. Eraf ermee. Drastische maar constant de haren van je af kloppen en jeuk overall is ook niks. En alles komt onder te zitten. Nadat ik het er allemaal af had, wat nog makkelijker klinkt dan het in werkelijkheid is, gauw onder  de douche want alles jeukt.

Ja en dan moet ik mijn mutsen weer opzoeken. Slapen met een kaal hoofd is koud en vooral als je de verwarming in de slaapkamer niet aan hebt. Hier een muts daar een la vol sjaals, maar mijn echt badstof "slaap"muts kon ik nergens vinden. Deze is gemaakt van badstof en heeft elastiek vanachter zodat je hem ook niet zo snel verliest tijdens het slapen. Kevin schiet het ineens te binnen dat ik de mutsen s'morgen nog vaak droeg als ik naar mijn werk ging. Aangezien het s'morgen vaak er koud is en helemaal als je niet veel haar hebt.
En inderdaad Kevin komt met een arm vol mutsen terug van mijn auto. Die we snel in de was machine gooien. Ook droeg ik veel sjaals met een afgeknipt t shirt er onder. Dat klinkt waarschijnlijk erg vaag maar is echt de oplossing van de eeuw vond ik. Ik kwam het tegen op you tube.
https://www.youtube.com/watch?v=kCHVW-PuXDQ werkt perfect en je kan eindeloos combineren. je koopt een zootje goedkope t shirts by Walmart en sjaaltjes die je overall tegenkomt en voila.

Morgen ga ik niet naar mijn werk, alleen in de middag hebben we een belangrijke vergadering. Daar wil ik dan wel heen. Ik hoef zelf niet te rijden  want Shirley's manager neemt mij mee. Dan kan ik nog effe coffee leuten bij mij dochter haar domein. Shirley werkt namelijk voor dezelfde werkgever als ik waar zijn een Tim Hortons runt. Dat is zeg maar een soort starbucks in een groot benzine station. Ze heeft vast coffee klaar  rond 11 uur. De meeting namelijk pas om 12 uur. Perfecte tijd.




woensdag 20 januari 2016

Bijna weer zover

Heel langzaam loopt deze week ten einde. Mijn "werk" week zit er op. Wat rest is de laatste dag van de Subway training.
 En dan ... ja dan is het vrijdag en dan mogen we weer. Chemo...Nieuwe ronde nieuwe kansen zullen we maar zeggen.

En ben ik er klaar voor? Nee niet echt. Ik zie er als een berg tegen op.

Het is nu 3 maanden geleden dat ik de laatste chemo kreeg. Ik had gehoopt dat de meeste bijwerkingen nu wel weg zouden zijn. Een simple ziel als ik zou dat denken. Maar niks is minder waar. Slapen is een drama. Ik ben elke morgen tussen 2 en 3 wakker en kan niet meer slapen. Slaap middelen heb ik wel maar ik ben er erg huiverig van. In slaap vallen s'avonds is geen problem. Ik slaap voor ik het kussen raak. Ik moet s'morgen wel werken en ben bang dan suf en dus te zijn. Zeker met deze sneeuw heb ik al mijn aandacht bij de weg nodig. Allerlei homeopatische middeltes werken voor geen meter.

Ook mijn spieren blijven me lasting vallen. Vooral in mijn boven benen en schouders. Ik heb wel een spier ontspanner maar die wil ik s'morgens niet nemen. Het maakt mij onvast op mijn benen en ik ben al meerdere keren gevallen. Het geeft het gevoel alsof je net iets te veel alcohol gedronken hebt en een beetje zwalt. Dus als ik thuis kom is dat het eerste waar ik naar grijp. Ik heb het idee dat dit eerder erger wordt de laatste paar weken dan minder. Ik denk dat de kou er ook een rol in speelt.
Temperaturen waar je eng van word.

Vermoeidheid is ook iets wat maar niet minder wil worden. Ook op dagen dat ik niet werk. Al ben ik volgens Kevin wel weer actiever aan het worden. Maar de helft van mijn vrije dagen planning  komt meestal niet uit. In de morgen heb ik grootste plannen. Ik ga dit koken/bakken, boodschappen doen, dit doen, dat doen. Maar halverwege de dag gaan mijn leuke plannen de prullebak in en hang ik als een zout zak op de bank.

Nu gaan we dus weer aan de bak. En wat voor 1. Ik krijg Cisplatin. Een venijnig goedje. Bij toeval las ik dat iemand die ik op facebook heb ik Nederland ook Cispatin krijgt. In Nederland moet je bij deze Chemo zelfs een nachtje in het ziekenhuis blijven vanwege de bijwerking van spugen.

Toen ik dat las heb ik even verhaal gehaald bij mijn oncoloog. Maar hier hoeft dat niet. Dat is prettig maar het feit dat men dat in Nederland doet voorspelt niet veel goeds. En inmiddels is zij begonnen met deze troep en hakt het er volgens haar flink in.

Al met al zie ik er tegen op als een berg zo hoog.. Helpt uiteraard helemaal niks maar ik kan het ook maar slecht van mij af zetten.

Ook mentaal hakt dit er allemaal lekker in. Niet alleen dat ik weer aan de chemo moet maar het hele gebeuren dat er nu dus een 2de keer kanker is gevonden. In mijn hoofd blijf ik me afvragen waar dit in Godsnaam gaat eindigen. Ooit dacht ik dat dit een eenmalige gevalletje pech hebben was, maar nu ben ik gewoon bang. Bang dat dit ook na de 2de niet over gaat zijn. Jaja ik weet het wel, Zo moet je niet denken. Het helpt niks en je schiet er geen zak mee op. Maar zet die knop maar eens om in je hoofd. Sommige dagen lukt dat. Vooral als ik op het werk lekker veel sores hebt. Maar zoals nu dus helemaal niet. Dan gaan die radertjes in de boven kamer draaien.

Ik kan er ook zo ontzettend kwaad van worden. Om een of andere reden reed ik naar huis en ik was gewoon in een pis humeur. Thuis lekker douchen dacht ik. Alleen ik stoot mijn teen en werd zo ontzettend nijdig dat ik een fles crème spoeling door de douche geslingerd heb. Nou het enige wat ik daarmee bereikte was een klere zooi in de badkamer die ik moest opruimen. Was ook nog eens de fles van Kevin..Gelukkig had ie nog een reserve fles staan.

Afijn morgen eerst een dagje in de school banken. Zal vanavond eerst nog een paar Donald Ducks down loaden. Die ga ik vast wel uit hebben voor de dag over is.














maandag 18 januari 2016

Sneeuw en koud en M&M

Zondag lekker uitslapen, nou geprobeert althans. De rest van de dag lekker wat in de keuken rommelen. Ik had zin in cinnamon rolls. Uiteraard ook de normale weekelijkse dingen als brood bakken, yoghurt maken etc.

Kevin had zaterdag een flinke crock pot vol beef stew gemaakt dus dinner was al klaar.

Shirley kwam in de middag langs. Onder weg hier naar toe had ze ook nog 2 andere bezoekers mee genomen. De M&M's.

Altijd leuk om ze weer even over de vloer te hebben. Shirley vond een foto van 2009 waar zij de M&M op schoot had. Inmiddels zijn ze ietsje groter geworden..



Na het eten vertrok Shirley en de drukte makers weer naar hun huis. Voor de avond was er sneeuw voor spelt. Lake effect sneeuw. Dat betekend dat de sneeuw vanaf de grote meren hier heen trekt. Wij wonen dan wel een mooi stukje van de grote meren vandaan maar de sneeuw bereikt on meestal toch wel.

De rit naar mijn werk vanmorgen om 4 uur was dan ook geen pretje. Ruim een uur over 23 mile. Het kan korter maar dan moet ik de berg over en dat zag ik echt niet zitten. De grote wegen waren niet eens schoon laat staan de back roads.

Zelfs op weg naar huis om 2 uur was nog een lastige rit. Dan moest ik ook nog even langs het ziekenhuis om bloed te prikken. Ik ben zo langzamerhand een spelden kussen.

Inmiddels sneeuwt het nog steeds en het einde van deze storm is ook nog niet nabij. We krijgen er nog een 20 tot 30 cm bij.

Hier thuis even naar de achtertuin gelopen. De pond is compleet bevroren. Niet zo verwondelijk met deze temperaturen. Zelfs Otsego lake is bijna dicht en dat is echt geen klein meertje

Zo ziet onze achtertuin er dus uit.



Jullie zullen het met 1 foto'tje moeten doen want het is vreselijk koud en het waait als een gek.

Achter het huis viel mijn oog op de sneeuw fence. Dat is ook iets wat wij in Nederland niet kennen uiteraard. Hier tussen het huis en de garage zit zo'n 4 meter tussen. Wat er dan gebeurd als het waait  en sneeuwt, dat de sneeuw opwaait richting het pad waar wij overheen moeten lopen. Naast ons huis loopt ook een kleine creek. Kevin zet elke winter een snow fence tussen het huis en de garage aan de west kant van het huis. De sneeuw waait dan tegen die fence aan en niet in een grote hoop op het loop pad.

Aan de rechterkant van dat oranje hek is de garage en aan de linker kant net buiten de foto staat het huis. Als je goed kijkt kun je zien dat de sneeuw tegen deze oranje fence waait. Tussen die containers en de boom achter in de foto is het loop pad.



Betekend niet dat we het pad niet besneeuwd maar voorkomt alleen dat er dus een meter sneeuw op het looppad bij elkaar waait. In de lente breekt hij dit oranje hek weer af.

donderdag 14 januari 2016

Training

Een van de hoogte punten in mijn werk vind ik altijd trainingen. Zo hadden we een maand geleden een coffee training dag. Best nuttige voor nieuwe mensen maar voor de "oude" rotten in het vak een verspilling van tijd. Om nog maar te zwijgen dat het best een beetje hylarische is dat een Amerikaan, een Nederlander wil gaan leren hoe coffee te maken.

Amerikanen kunnen veel maar de meeste hebben van coffee zetten geen kaas gegeten. Als denken ze zelf dat ze de werelds beste coffee brouwers zijn.

En inderdaad zoals ik al verwachte was het een enorme verspilling van tijd.

Maar goed, niks aan te doen. Nu heb ik in mijn store ook een Subway. Dat was een nieuwe voor mij en afgelopen zomer heb ik 4 weken getraint in een andere store waar ik een soort van spoed speed cursus Subway kreeg. Ik moet zeggen dat ik het erg leuk vind, maar ik ben dan ook een fast food mens.

Inmiddels run ik deze store alweer 5 maanden en ik vind het runnen van een Subway niet het moeilijkste wat er is, ondanks dat ik uiteraard weer een store heb met veel problemen. Veel verschillende managers gingen mij voor af in korte tijd, Niet voldoende personeel en niet de juiste kwaliteit personeel.

Als je medewerksters een datum op producten schrijven als 7/35/15 en 8/34/15.... Ja dan heb je een probleempje..

Inmiddels is de kwaliteit van mijn Subway enorm gestegen. Gelukkig heb ik een assistant manager die van alle markten thuis is en erg leer gierig is. Alleen heeft men haar nooit echt veel geleerd. Gemiste kans die we nu goed maken.

Subway heeft ook trainingen en deze maand is het dus zo ver. Vorige week 1 dag, deze week 2 dagen en volgende week 2 dagen.

Ik had best wat verwacht want ik ben natuurlijk niet zo ervaren met Subway als ik was met McDonald's. Als heb ik de afgelopen maanden veel "ontdenkt" en uitgevonden. Problemen opgelost zodra gaande weg. En veel zaken komen uiteraard ook overeen met McDonald's, bv Food cost en hoe deze kosten in bewang te houden, voedselveiligheid en personeels kosten en problemen, hoe je voorraad op peil te houden. Allemaal zaken die overal hetzelfde zijn.

Je hoeft mij echt niet te leren hoe je je food cost moet berekenen en problemen op te sporen en te verhelpen. En dat is nu precise wat we doen. En veel van de cursisten hebben werkelijk geen kaas gegeten van wat dan ook. Dit resulted in hylarische momenten. Bv de mevrouw die de training geeft praat 1,5 uur over een bepaalde cost en hoe iets te berekenen en 5 minute laten vraagt iemand iets wat zij nu net 1,5 heft staan uitleggen. Onnodig om te melden dat we er dan nog een half uur aan vast plakken. Tijd waarin ik bekant in slap val. Pfff waar vind men die mensen...

Deze trainingen zijn ook nog eens in Binghamton. een dikke anderhalf uur rijden. En gister avond viel er weer een laagje sneeuw. Geen grote hoeveel heden maar net genoeg om de wegen lekker bagger te laten zijn. Al hoorde ik de sneeuwschuivers 2x langskomen vannacht. Toen wij vanmorgen wakker warden had ik dan ook de indruk dat er behoorlijk wat gevallen zou zijn. Maardat viel dus erg mee.

Morgen dus gezellig weer een dagje zitten en vervelen. Stiekem sms met iedereen die maar terug praten wil want je moet toch wat al die uren.

Dan moest ik ook nog langs de doctor om de paar hechtingen eruit telaten halen. dat was een 2 minute klusje. Het zijn maar 3 hechtingen in de rechter bovenkant van mijn buik. Dit wondje ziet er keurig uit. Morgen een telefonische gesprekje met mijn doctor. En als het goed is starten we volgende week fridag met de eerste ronde chemo.

dinsdag 12 januari 2016

sneeuw storm

Tot nog toe zijn we erg gemats met het weer deze winter. In December was het ongekent warm voor December. Januari starte echter met bittere kou en inmiddels is de eerste sneeuw storm aangekomen.

Het begon vanmorgen te sneeuwen, stopte even maar nu zijn de hemel sluizen open gegaan. Gelukkig voor ons gaat het grootste deel ten noorden van ons langs. Maar we krijgen 5 tot 8 inches ( 12 tot 20 cm. Dus dat valt nog best mee.

Ik ging vanmorgen werken en daarna weer even een bezoekje aan de ER want ik heb een ontsteking van een van de wondjes. Die in mijn keizersneede wond. De hechtingen gingen er dus uit, spoelen en nu weer open laten zodat "vuil" er uit kan. pfffffm moedeloos van te worden..

Morgen zou ik in principe om 5 uur beginnen maar ik heb toch maar even geregeld dat iemand anders er om 5 uur is. Iemand die tegen over de store woont. Want vanavond en vanacht wordt de "grote hoop" sneeuw verwacht en mijn auto is een fijn carretje maar niet echt een rock in de sneeuw.

Ik woon 18 mile van mijn werk maar ik moet wel een berg over, over een weg die normal niet als eerste wordt schoongemaakt. Berg op valt meestal wel mee maar je moet ook weer naar beneden. Ook de weg waar wij wonen wordt als laatste schoongemaakt. Want ja wie woont daar nu he. De over buurman de buurman en wij..oh en 3 mile verder op nog wat huizen. Is uiteraard niet echt dicht bevolkt te noemen.

Ik kan ook om de berg heen rijden maar dat beteken 11 mile verder rijden en om 5 uur in de morgen is mijn ervaring is de wegen schoon plowen nog wel een problematische. Zeker ook omdat sommige wegen van de town zijn. Cooperstown, Milford, Middle field en Cherry vally en daar tussen weer door de county of de state. Niet elke town of county plowed even hard.
Je kan dus een stuk hebben dat netjes schoon is en dan weer een stuk bagger.

Dan is het ook een bos gebied. En het aantal herten dat zelf moord probeert te plegen elke dag is angst aanjagend. Die stomme beesten staan gewoon midden op de weg en denk maar niet dat ze hard weg rennen. En als ze al langs de weg staan dan rennnen ze de weg over als jij er aan komt. In plaats van veilig van de straat weg te lopen. Ze komen ook uit het niks de weg op springen.

Tot nog toe heb ik mazzal gehad. Kevin heeft de laatste paar jaar al 2 auto's de soep in gereden omdat een hert besloot zelfmoord te plegen met behulp van zijn auto.

En met die sneeuw zou je denken dat ze braaf beschutting van de bomen zoeken, maar niks Is minder waar. Voor je auto springen als jij niet kan remmen is favorite. Uitwijken is ook geen optie want je rijd of een boom in of je vliegt weet ik hoeveel meter naast de weg naar beneden. Vang rails, ja die zijn er wel...soms..
En als kom je alleen in de berm terecht, bijna altijd een greppel naast elke weg. Daar kom je dus ook never nooit niet meer uit op eigen kracht. Even bellen gaat het ook niet worden want je hebt geen telefoon bereik.

We hebben ook een nieuwe hype hier. Genaamd Powerball. Powerball is een lotterij. En omdat ie al een tijdje door niemand is gewonnen is het nu opgelopen tot 1,5 BILIOEN. Ja dat lees je goed. Bilioen met ene B. Gevolg is dat iedereen nu een ticket wil kopen. Ik kan op het werk iemand aan de lotto machine zetten om Powerball tickets uit te printen. Ongelooflijk. Het gesprek van de dag uiteraard. De groote lotto jackpot aller tijden... De trekking is morgen avond.. nou we zijn benieuwd. Ik doe ook mee, dat heet intergreren. Gokken is namelijk een liefhebberij hier.

maandag 11 januari 2016

Operatie

Afgelopen vrijdag was het dan zover. Operatief gaat men het overgebleven restje van de oude tumor en de nieuwe vonds op lever weg halen. Een soort van 2 voor de prijs van 1. Want die ziekenhuis rekeningen hier zijn om op te vreten.

Eerst nog even langs de afdeling blood prikken en men brengt daar ook gelijk een infuse in. Normaal gaat dat allemaal van een leien dakje maar niet vandaag. Infuse aanprikken in mijn elleboog lukt in beide armen 3 pogingen niet. (of ze kon gewoon niet prikken)Dan komt een andere meneer die de infuse aan de bovenkant van mijn hand prikt en in 1 x raak.

Dan mag ik naar de afdeling en gaan we in een ziekenhuis pakkie. En zelfs voor op scheme lig ik in de O.K.

Ruim een uurtje later word ik wakker. Deze operatie werd met een scope gedaan dus geen grote sneede. Das altijd prettig uiteraard. Grote voordeel is dat ik dezelfde dag naar huis mag. Ok advies was een nachtje blijven maar daar ben ik niet voor te porren. En nadat mijn darmen weer werken en mijn blood druk perfect is mag ik lekker naar huis.

Opzich voelde ik me erg goed. Zaterdag morgen wat minder. Een soort van spierpijn door het gas wat in mijn buik was gespoten.

Ik moet zeggen dat het idee dat ik in principe nu kanker vrij ben mij wel erg aanspreekt. Ik ben wel erg skeptische geworden. Ik wil het niet negatief noemen maar ik wil ook niet te vroeg juichen. In het laatste jaar iets te vaak mijn hoofd gestoten denk ik. Tot zover heeft niks volgens plan gelopen en ik  wil mezelf een beetje beschermen tegen teleurstelling.
En we zijn  er nog niet. Dit is voor mijn lever het begin. 6 nieuwe chemo rondes wachten me. En mijn 1,5 cm haar zal dus van korte duur zijn.



Kevin moet naar zijn tante om corn te halen voor onze pellet stove. Die pellets mixen we met droge mais wat veel meer warmte afgeeft dan alleen pellets.Zijn tante heeft een bedrijf die dit verkopen. Ik besluit om mee te gaan. Anders zit ik echt de hele dag op de bank en ik merk dat ik me daar echt niet beter van voel. En zijn tante is een leuk mens dus geen straf om daar even langs te gaan en terwijl Kevin en zijn oom de auto volladen klets ik onder het genot van een bakkie coffee even met Aunt Carol.

Op de terug weg stoppen we even bij de Amish store in Fort Plains, waar ik diverse dingetjes koop. Zoals bv kruiden en bulk flour. Onze koelkast is ook angst aanjagend leeg en we besluiten om dan gelijk maar effe bij de Aldi in Illion te stoppen. Uiteraard sjouwd Kevin en ik laat in.

Om 4 uur zijn we weer thuis en dat is dan ook genoeg voor de vandaag.

Zondag voel ik me beter en ik rommel lekker in huis. Ik maak een flinke pot kimchi, Dat is een koreaans gerecht waarbij je Chinese kool en radijs in een zout, hot pepper (sambal) mengsel 4 dagen op kamer temperatuur laat fermenten. Ik kan er effe geen Nederlands woord voor vinden. Gisten denk ik of zo. Kimchin is hot maar heerlijk. Voor de liefhebber...  https://www.pinterest.com/pin/449726712768658008/



 Ik maak ook een pot met gemixte groenten in een zout oplossing die een dag of 4 moet fermenten.

Ook bak ik een loaf bananen brood. Altijd lekker. https://www.pinterest.com/pin/449726712769832630/

Kevin kookt meestal in het weekend dus ik kom er vanaf met een salade maken want dat kan je aan mijn Amerrkaanse man niet over laten. Die is namelijk vies van alles wat groene blaadjes heeft. Al eet ie wel als ik hem salade voor zet en als ik door de weeks kook en ik brouw een stammpot met boeren kool of zo, ach dan eet ie toch maar want hij komt pas om 6 uur thuis en hij gaat echt niks anders maken. Hij is inmiddels vrij bekend met het word stamppot en als ie het word hoort roept ie al O Geee!! Volgens hem is elke stamppot een verwoesting van zijn geliefde mash potatoes. Maar ja dat krijg je als je een dutchie trouwt he..

Tot zo ver vond ie alleen hutspot te eten. Maar hij is ook een beetje een zeur met eten hoor...

Vandaag dus alweer maandag en ik ben gaan werken. Ik doe voornamelijk administratief werk want na 4 dagen ligt mijn buro er vol mee. Gelukkig heb ik een best een goed team maar sommige dingen blijven toch voor mij liggen. Om 12 uur vind ik het welletjes. Ik ga even langs te ER want ik denk dat het wondje in mijn oude keizersneede  wond ontstoken is. En inderdaad is dat het geval. De hechtingen gaan er uit en de wond wordt gespoelt en mag nu weeer open blijven. Daaaaar gaaaan we weeeer. Morgen weer terug om nog eens te spoelen.

donderdag 7 januari 2016

Lucky

Als je geen vrienden bent met mij op FB dan heb je waarschijnlijk onze nieuwe kitten aanwinsten gemist. Hier voor moeten we even terug in de tijd.

Aleysha heeft 2 katten en Shirley 1 en Kevin heeft een kat. Dus op een gegeven moment hadden we 4 kitten in huis. Shirley kon haar kat niet hebben in het huis waar ze woonde vandaar dat die ook bij mij was.

Vorig jaar verhuisde Shirley en nam haar kas dus weer mee. Nog 3 over dus.

Aleysha verhuisde in September en nam haar katten mee. Nog 1 over dus, genaamd Happy

Happy was best Happy met de verhuizing naar Cooperstown. Het was tenslotte zijn huis voor 5 jaar.

Happy is ook echt Kevins kat en zit het liefst en alleen bij Kevin op schoot. Ik ben alleen goed als Kevin er niet is.

Toen had een collegaatje kittens en 1 kon ze niet kwijt. 3 maanden oud en ohhh zo lief etc. Lang verhaal kort wij hadden er een kat bij. Mijn kat dan wel te verstaan. Ja echt. Genaamd buddy.

Buddy is inmiddels een lieve 9 maanden oude kat en speels.



Een paar weken geleden kom ik thuis op maandag en ik hoor een kat mauwen. Happy lag te slapen zoals hij altijd doet en buddy keek mij zo aan van, hoorde jij dat ook?
Ik ga buiten kijken maar vind niks.

2 dagen later hoor ik het weer en s'avonds vertel ik tegen Kevin dat ik een kat onder het huis horde. Hij kijkt mij aan zo van, ja vast. Ik blijf vol houden en hij zegt dat het waarschijnlijk de kat van de buren is. Die struint hier inderdaad wel een rond het huis maar ik heb hem nog nooit onder het huis horen mauwen.
Donderdag hoor ik het weer en ik ga kijken en ook onder het huis en roepen maar niks..Ik begin bijna aan mezelf te twijfelen. Zaterdag overkomt Kevin hetzelfde. Ook hij denkt eerst onze katten te horen maar Happy ligt happy te slapen en buddy zit vol enthousiasme naar het verwarmings rooster in de vloer te kijken. Ook Kevin gaat eens kijken maar moet naar zijn werk en hij ziet niks.

Zondag zitten we diner te eten en ineens zie ik een kat in het raam. Kevin er zit een kat in het raam roep ik uit. Kevin kijkt en de kat is weg.. Maar hij gaat toch buiten daar kijken en bij de achterdeur zit inderdaad een kat. kevin probeert hem heel voorzichtig te aaien want weet je veel of dat beest aggressief is. Hondsdolheid komt hier namelijk nog regelmatig voor.

Het beestje geeft hem gekijkt kopjes en Kevin aait hem over zijn/haar rug. Oh my God hoor ik hem zeggen. This kat is starving. Hij brengt hem binnen op de achter porch. Dat is zeg maar een ingesloten porch. Het beest is inderdaad vel over been. Het enigste wat je voelt in botten zo mager.

We geven het eten en het eet alsof er geen morgen is. Uitgehongerd duidelijk. We kunnen niet ontdekken of het een mannetje of vrouwtje is. Ook  willen we hem niet binnen bij de andere katten hebben want je weet niet wat voor ziektes het beestje kan hebben. En mijn  buddy is nog niet geholpen en zwanger worden is vast het laatste wat deze kat nodig heeft.

Nou zul je denken dat je makkelijk kan zien of het een mannetje of vrouwtje is maar het was zo mager en alles ingevallen dat het werkelijk niet te zien was.

We bellen de ASPCA het asiel zeg maar, maar ja het is zondag avond en een antwoord apparaat. De animal control, ja voor een kat komen ze niet, wel voor een hond. We bellen alles en iedereen die wij denken die ons kan helpen maar het blijkt vrij lasting op zondag avond. Ook het nood nummer van de dieren arts krijgen we nul op het rekest. Nee das alleen voor nood gevallen. Nou beetje nood geval vind ik het wel maar goed. We geven de kat een deken, eten, water, kattebak etc en het moet toch echt op de porch blijven.

Maandag morgen bel ik de dieren arts in Cooperstown. Ik vertel mijn verhaal en vraag om die dag langs te komen. Nou nee volgende week dinsdag, komt dat uit. NEE natuurlijk niet, ik wil echt vandaag met dat beestje komen. Tja ja moeilijk, moeilijk....Laat maar ik bel wel een andere dierenarts.

Ik bel de dierenarts in Oneonta waar we toen altijd heen gingen en ik kan bij hen wel dezelfde dag terecht. Dus ik met kat in een carrier naar Oneonta.

Daar wordt er bloed afgenomen om te testen voor  Hondsdolheid en leukemia. Gelukkig test ie negatief. Ook komen we er achter dat het een HIJ is en dat hij ook geholpen is. Hij is ongeveer 5 jaar oud. De dierenarts is onder de indruk hoe mager het beestje is. Hij onderzoekt hem en hij blijkt helemaal gezond te zijn. Behalve dan uitgehongerd.

Een wonder want we hadden al een paar koude nachten gehad en er lopen ook de laatste weken weer een zootje cayotes om ons huis. Die houden vast wel van een kat. Om nog maar te zwijgen van de bobcat die in onder tuin leeft. Een soort lynx achtige cat.

Omdat we niet weten waar deze kat vandaan komt en dus ook geen idee hebben of hij inentingen heeft gehad is de dierenarts verplicht om hem rabies te geven. (voor hondsdolheid) dat is namelijk in New York verplicht. De kat weegt maar 7 amerikaanse pounds. En moet dus een kitten rabies enting krijgen. De enting voor volwassen kitten is namelijk voor 9 pound en up, en daar zitten we dus veel te veel onder.

Nu hebben we ook de optie om de kat af te staan. Maar ja inmiddels waren we het er al over eens dat we dat niet gingen doen. Ik vertel de dieren arts hem te enten voor wat nodig is en wij nemen de verantwoordelijkheid ervoor (lees we betalen de rekening) en houden de kat.

Na dus de dik 140 dollar te hebben afgerekend mogen we naar huis. Met onworming medicatie en ook blikjes extra calorieren voer. Die blikjes kreeg ik dan nog wel gratis ook..

Nou dus naar huis en dan mag de kat dus lekker warm naar binnen. Het is zo een lief beest. Hij wil per ce bij je op schoot zitten, of bij je liggen. Niet van je af te slaan. Happy snuffelde even toen we hem los lieten maar die verloor al vrij snel zijn intresse. Happy dacht waarschijnlijk, oh niet weer een monster in huis die met mij spelen wil. Happy is namelijk 11 jaar en aardslui.

Buddy vind het wel reuze leuk. Een speel kameraatje. Na wat rijp beraad werd met algemene stemmen op de naam lucky gestemd. En zo hebben we nu dus weer 3 kitten.

Lucky moet zeker een huis kat zijn geweest, Hij was getraint op de kitten bak en aan niet bang voor mensen. We vermoedden dat hij gewoon ergens hier aan de weg uit een auto is gezet.

Inmiddels hebben we lucky nu dus 2,5 week en hij weegt nu 10 pound. Hij vreet ook tegen de klippen op. Maar het is een grote kat en nog steeds brood mager. Maar langzaam begint er vlees te komen op zijn lijf.

Hij is ook vrij moeilijk op de foto te krijgen want hij wil alsmaar bij je zijn. Zie hier een paar foto's





woensdag 6 januari 2016

Koud en zo

Court deel 3

Nou maandag avond 10 minute te vroeg kom ik bij de Middlefield court aan. Ik ga naar binnen en stap de court room in...Leeg..Ik kijk om mij heen maar zie en hoor geen mens..Hello...

Vanuit een zij kamertje hoor ik: you need to sign in.. Ok dan.. Vriendelijkheid is maar alles he..

Ik zie the sigh sheet en ik schijf mijn naam.Ik neem plaats en wacht.. en wacht.. en wacht..

10 minten te laat loopt vanuit dat zij kamertje een mevrouw in een rechter gewaad binnen.

Ze neemt plaat achter de bench en rommelt wat in papieren.  Ik zit daar nog moeder ziel alleen te wachten .Na 5 minute begint ze te praten. Een standaard verhaaltje dat er een recording loopt en dat de court in session is.

Ze rommelt weer een minuut of 2 en dan begin namen op te noemen. Meest mannen namen. Nou mag ik misschien geen volle haar bos hebben. Ik ben toch echt afgekeurd voor man zijn.

Maar goed zal wel voor die recording zijn. Alle namen die ze afratelt zijn uiteraard niet aanwezig.. Oepsie..Dan roept ze mijn naam en ik mag voor haar bankje komen staan. Ze begint uit te leggen dat wat er gebeurd is en waarvoor ik daar ben. Alsof ik dat zelf niet weet..Zie ik er echt zo dom uit.?

Of ik het allemaal begreep. Ja hoor. In gedachte vraag ik me af wat er gebeurd als ik "nee" zou zeggen...Maar ik gedraag me..

Ze zoekt ook naar datums en ik leg haar uit dat orginele datum de 16 was. En dat ik die datum van de rechter in Otsego county had gehad.Just for the record he..

Oh ja maar er is geen court aan de 16de meldt ze mij. Ja vertel mij wat...

Dan vraagt ze waar mijn advocaat is.. uh die heb ik niet. En waarom dan niet vraagt ze. Nou simple, kan ik niet betalen, meld ik haar.
Oh maar had de andere rechter dan niet uitgelegd dat ik een papier kon invullen voor een public defender..? Ja dat had hij maar ik verdien te veel. Maar dat wil niet zeggen dat ik een advocaat betalen kan..

Nou maar zij kon niet verder met mijn zaak zonder advocaat en hoe ik dan wist dat ik geen public advocaat kon krijgen. Ze zoekt al naar het papier.
Ma'm ik weet zeker dat ik daar niet voor in aanmerking kom. Nou hoe ik dat dan wist..DU....
Nou mevrouw wat is de inkomens grens dan vraag ik. Ja dat kan ik U niet vertellen..

Kijk dat schiet op...Dat kon ze mij niet vertellen want dan konden mensen er wel eens voor zorgen dat ze er onder kwamen.. Zucht. Mevrouw ik verdien xxxx Oh yes no you are not eligible... Zoals ik al zei mevrouw..

Nou maar ik moest er toch 1 gaan zoeken en ze stelt mijn "zaak" uit tot over 4 weken. Ik ben maar niet verder in discussie gegaan. Blijkbaar kan je hier in de USA jezelf verdedigen in een moord zaak maar niet in een verkeers overtreding. Logische toch..

Laaiend rijd ik naar huis..Wat een gezeik toch.. Je kan ook niks effe afhandelen hier... grrgrgrgr

Over een maand of zo deel 4..

Afijn, thuis gaat de kachel op steen gevaarlijk want de temperatuur daalt bij de minuut. Niet alleen de pellet kachel maar ook de gewone kachel gaat aan, loeien wel te verstaan.

Die nacht word het maar liefst -24C. Der eerste echt kou front..En die was dan ook koud...
De volgende morgen moest ik werken om 5 uur. Mijn auto start maar hij is bijna niet in de versnelling te krijgen. Gekleed in dikke kleding, muts, sjaal en handschoenen en nog bevroren. Je neus gaat lopen van de kou en lijkt spontaan te bevriezen. Wel eens een ijs pegel aan je neus gehad..?

Inmiddels is het dus woensdag en vanmorgen was het "maar" -18. Voelt een stuk beter kan ik je melden al is het nog steeds gruwelijk koud hoor. Inmiddels is het kwik gestegen tot -8C

Morgen zou ik geopereerd worden maar dat is uitgesteld tot fridag. Over boeked geloof ik..Ach wel ja hoor. Eigenlijk komt mij dat wel goed uit want ik had morgen eigenlijk een trainings dag en ik houd erg van trainings dagen. Lekker in een warm kantoor gebouw zitten en dutten. Want je gelooft toch niet echt dat ik er wat van leren ga. 3 weken geleden hadden we een coffee training. haha die is goed. Een Amerikaan die een Nederlander gaan leren hoe je coffee moet maken. Hij was goed..

maandag 4 januari 2016

Court soap

Het Amerikaanse court system. You got to love it.. Or NOT..Het is een soap. Een regelrechte soap.

Het begin:
Vorig jaar februari werd ik op de interstate 90 aangehouden. Voor snelheids overtreding. Niet echt super. Ik deed 75 in een 65 mile zone. Net op de grens van te snel. Normaal houden ze je echt niet aan onder 75. Maar ik trof natuurlijk een schrijf grage trooper. Ik trok nog snel mijn hoofd band van mijn hoofd. Hopende dat mijn kale hoofd een beetje medelijden zou opwekken. Maar helaas trof ik een regel rechte as****. Ik kreeg een ticket.

Nou dan moet je die hier insturen en aangeven of je schuldig bent of niet. Je denkt misschien wat een vreemd iets, en ja dat is bezopen. Ook al  klokt de trooper je op te snel rijden, je moet gewoon "not guilty" invullen. Door schade en schande wijs geworden wist ik dat inmiddles. Vul je guilty in dan krijg je de volle boete en punten op je rijbewijs. Vul je "not guilty" in dan moet je naar court met de grote kans dat je ticket lager word dan het was. Je krijgt dan bv een parker boete in plaats van een snelheids boete. En geen punten. Als je geluk hebt...

Nou ik vul dus not guilty in en stuur het in. En ik vergeet de hele ticket. Verhuizen, chemo, geen idee waarom en ja dat was niet slim.

Ik was inmiddels verhuisd en de brief van de DMV dat mijn rijbewijs was suspended bereikt mij dus nooit. Niet geheel mijn schuld want ik had mijn rijbewijs laten veranderen naar new Hartford adres en mijn post van New Hartford krijg ik door gestuurd. Maar DMV stuurde mijn post nog steeds naar Oneonta ondanks mijn adres op het rijbewijs verandert was. Vraag mij niet waarom. Slimme mensen werken er nu eenmaal niet bij de DMV.

Nou deel 2

Een paar weken geleden verlaat ik werk om 11 uur in de ochtend. Ik krijg die middag de uitslag van mijn scan en je begrijpt dat er vanalles in mijn gedachte was behalve mijn snelheidsmeter. En dus kom ik een trooper tegen en voila. Bijna een jaar zonder aanhouden is het weer raak. De trooper checkt mijn rijbewijs en ik verwacht hem terug met een ticket. Hij komt echter terug met de mededeling dat mijn rijbewijs suspended is. WHAT...Ja iets met een ticket uit Auburn NY. Oh shit denk ik dan.

Tja en dan heb je een problem. Dan mag je A niet meer door rijden. Je mag je auto parkeren en iemand met een geldig rijbewijs mag hem ophalen. Erger nog je wordt gearresteerd. Ja je moet alles eens meegemaakt hebben toch..?
Want je mag niet rijden zonder geldig rijbewijs. Hij is fijn. Ik bel dus Shirley en die komt er aan. Ook Aleysha wordt opgetrommelt want mijn auto moet binnen zoveel tijd weg gehaald worden anders slepen ze hem weg en daar mag je dan braaf voor betalen plus nog wat extra kosten.

Met meneer de trooper mag ik in de auto naar de court house in Otsego county.Ik werd echter in de town of middlefield aangehouden, maar in de middelfield town was geen rechter beschikbaar om voorgeleid te worden. Maar er is een rechter beschikbaar in Otsego county court.

Aangekomen bij de court house mag ik dus meneer de rechter uitleggen waarom ik zo stout was om te rijden zonder rijbewijs. Nou gewoon omdat ik het niet wist.  Ik mag naar huis en nog wel zonder bail money te betalen want volgens de trooper had ik braaf mee gewerkt en ik was geen "vlucht gevaar" Hij moest eens weten hoe graag ik nu op het vliegtuig zou stappen. Maar ik ben braaf, zeg ja en amen en houd vooral mijn grote mond dicht. Shirley was er achter aan gereden en ik wordt dus vrijgelaten en mag met Shirley naar huis..

De rechter geeft mij een court date voor de town of middlefield voor December 16. (onthoud dat effe)Ik krijg het zelfs schriftelijk gescheven op een papiertje door meneer de rechter himself mee. En hij voegt er nog aan toe dat hij een hekel heeft aan mensen die niet komen opdagen en ik een Bench warrant krijg als ik niet verschijn. Hij is fijn.

Thuis gekomen bel ik eerst Auburn court om die oude ticket opgelost te krijgen. Ik mag er de volgende maandag heen. In de tussen tijd mag ik dus niet rijden en moet Kevin mij naar het werk brengen en Shirley mij ophalen. Kevin blij uiteraard omdat ik elke dan om 5 uur begin..en hij pas om 9 uur op het werk hoeft te zijn.

Nou de maandag breekt aan en Shirley rijdt mij naar Syracuse. Naar de vanbuuren court. Ja echt...

Dan zit je dus is een soort zaal met de rechter in haar bench en een paar advocaten die rond hobbelen voor diverse mensen en een cleck. Die zoals altijd ze pensioen gerechtigde leeftijd zwaar voorbij is.
Je luisterd mee met de man die zijn 3de DWI heeft en veroordeeld word om naar de jail te gaan en alle ellende van de man. Zoon aan de drugs, verslaafd aan alcolhol, AAA klassen etc etc. je houdt het niet voor mogelijk. Iedereen heeft geen keuze om mee te luisteren. De rechter vraagt ook gewoon wat je verdiend etc en waar je werkt etc etc.

Uiteindelijk ben ik dan aan de beurt. Mevrouw de rechter vraag mij uiteraard waarom ik nooit ben komen opdagen om die ticket van februari te regelen en ik heb geen ander excuse dan, ik ben het gewoon vergeten, verhuisd, ziek. Welk excuse je maar wilt.  Ik krijg uiteraard een preek en ze vraagt hoe ik nu dan naar de court gekomen ben. Nou mijn dochter wijs ik aan.
Ze haalt de suspension van mijn rijbewijs en ik mag $70 dokken daarvoor. En ik krijg een nieuwe court date. Uiteraard kan dat allemaal niet NU geregeld worden. Nee daar moet je weer voor terug komen. 2 uur rijden heen en 2 uur terug.

Nou problem 1 dus opgelost ik mag weer rijden.

Dan  moet ik naar de DMV om een uitreksel van mijn rijgedrag te halen. Dat is een papier dat precise vertelt welke tickets je gehad hebt en wanneer en wat voor boete je kreeg. Ook weer $10 en DMV ellende..

2 weken later ga ik weer terug en dan mag ik eerst met de officier van justitie praten en die verlaagd mijn tocket naar een parker boete. Dan weer terug in de rechtzaal wachten tot ik aan de beurt ben en "genieten" van de ellende van 6 andere voor ik aan de beurt ben.

Voor mij is echter een mevrouw die haar 3de boete heeft in 5 jaar. De rechter vraagt haar dan of ze nog wat wil zeggen voor ze uitspraak doet. Nou die vrouw  vertelt leuk dat ze in rehab was geweest en dat haar kinderen niet bij haar wonen daardoor. Rechter vraagt of ze werkt en haar antwoord is nou nee dat kon ze nog niet aan..... (!) Ze mag de 68 dollar court kosten betalen en krijgt $5 boete. I kid you not!!! Of ze dat nu betalen kan. nou nee en ze krijgt tot eind January.

Dan is het mijn beurt en aanbeveling van de officier van justitie neemt ze over. Dus ik krijg een parker boete. Ook mij vraagt ze of ik werk en ik beam dat uiteraard. 
Nou kijk aan ik heb mij 2de boete in 5 jaar en ik krijg....$150 dollar boete.. ARE YOU KIDDING ME...??? oh ja en uiteraard ook $68 court kosten. GO..#$#$%^^$#$*& Ik doe vast iets fout hier.. Wat is er mis met dat plaatje...

Ik betaal wel meteen en oh ja ook nog effe $3,25 omdat ik met mijn pinpas betaal..Ik ben woest...

Nou goed deel 2 dus afgerond..

Op woesndag de 16 sta ik dus braaf bij de Middlefield town court. Maar wat ik eigenlijk al wist.. er was geen court op woensdag in Middlefield. Ik ging toch maar, je weet maar nooit maar de Middlefield town court is altijd op maandag..

De volgende dag bel ik die Middlefield town court en ik krijg een bandje dat afspeelt dat er overdag niemand is in de court en als ze er wel zijn hebben ze geen tijd om de telefoon te beantwoorden. Ik zweer dat is wat het bandje zegt. Ik laat het mijn college ook luisteren. want die vroeg uiteraard waarom ik stond te stampvoeten van nijd.

Ik bel de Otsego county court want is rechter heeft mij die datum gegeven. Ja, nee hoor Middlefield town court is nooit op woensdag, Ze zegt het alsof ik dat had moeten weten. WEEt ik VEEL..
Nee die court is op de eerste 2 maandagen van de maand. Nou je begrijpt die waren over. Ik verzeker mij er nog effe van dat er nu geen warrant voor mijn arrest is uitgevaardigd omdat ik  dus niet op de 16de naar court kon. Nee hoor.. Uh je naam graag..!!

Dan check ik de website van Middlefield town nog effe en wat denk je.. Volgens de website is court daar elke odd Monday..Dus de eerste en de 3de maandag van de maand. Ja wat is het nou..?

De eerst volgende maandag is dus een odd Monday en ik ga toch maar. Maar geen court uiteraard.

Nou vandaag is het dus de grote dag.. Het is de eerste maandag van de maand.. Gelukkig is die court maar 20 minute rijden. Dus gaan we vanavond maar weer proberen. Ik ben benieuwd...

Wordt vervolgd...