New York

New York

donderdag 18 december 2014

chemo enzo

Deze week was het dan zo ver. De chemo. Het stelt eigenlijk niks voor. Eerst bloed prikked om te zien waar de witte bloed lichaampjes waren. Die was niet goed vorige week waarschijnlijk omdat ik een verkoudheid had.

Nu was het goed genoeg om door te gaan met de chemo. Dus infuzen worden geprikt in beide armen, spoelen en medicatie voor de misselijkheid en dan komt de chemo cocktail. Er wordt telkens uitgelegd wat er nu weer in gaat en uiteraard wat ik kan verwachten. Al heb ik dat inmiddles al vele malen gehoord.

Op een gegeven moment lijkt mijn arm in brand te staan en moet de snelheid aangepast worden. Als het er dan uiteindelijk in zit dan moet er nog vloeistof achteraan. Spoelen noemen ze dat.

Inmiddles is mijn mond heel erg droog en smaak in mijn mond is zoiets als katte pis.

De rest van de avond voel ik eigenlijk weinig, behalve moe. Later die nacht komt de misselijkheid en uiteindelijk ga ik maar op de bank liggen want Kevin doet ook geen oog dicht.

Verder vallen de bijwerkingen best mee. Ok misselijk en diaree en hoofdpijn is het ergste. Maar na Al de horror stories was ik op erger voorbereid.

En dus hang ik 2 dagen op de bank met het gevoel alsop ik den enorme kater heb.

Gisteravond zitten we op de bank en Kevin haalt den pluk haar van mijn trui. Ik haal het elastiekje er uit en heb de plukken haar in mijn handen. G**V*****

Zo dat is dus ook lekker snel Jeetje zeg..Ik had gehoopt nog een paar weken van mijn haar te kunnen genieten maar dus niet. In de paar uur blijft het uitvallen en het haar zit in no time overall.

Ok dat vergt dus drastische maatregelen. Het haar er dus af.

Tia je weet dat het komt en bent er op boor bereid en toch komt het effed aan. Het is ook heels rear. Douche met den kaal hoofd en slapen met een muts op. Het is namelijk ook zeer koud zo'n kaal hoofd.

donderdag 11 december 2014

Tevreden

Vandaag was de dag waar ik 2 weken tegen op gezien heb. Zooo bang dat men in een scan uitzaaiingen zou vinden. Het is angstig gevoel en ik de afgelopen week ook geen oog dicht gedaan. Gevolg is dat ik inmiddels gewoon helemaal op ben. Totally drained door de emotional stress en het te weinig slaap en het blijft 24 uur per dag door je kop spoken.

De scan ging allemaal erg vlot en de uitslag was zeer posotief. Ok men heeft nog 1 tumor(tje)
erbij gevonden maar in dezelfde plek. Geen enkele uitzaaiing.

Of er nu 3 of 4 tumor zitten dat maakt in mijn idee ook niks uit.

Behandel plan begint volgende week disndag. Bij sommige mensen valt het haar uit na 2 dagen bij andere pas na 3 weken. Nou heb ik dinsdag en woensdag en donderdag vrij maar vrijdag moet ik werken. Ik wil onder geen geval de deur uit met een hoofd waar de helft van mij haar uit is gevallen.

Dus vandaag dan maar gelijk de stoute schoenen aan en naar de pruiken winkel. Je denkt vaak dat pruiken van die soort zwieber dweilen zijn die op je hoofd hangen en waarbij iedereen kan zien dat het een pruik is maar die  tijd is gelukkig ver achter ons. Ze zien er geweldig uit en in alle soorten en maten en kleuren en ze voelen licht en zo echt. Ook al zijn ze nep. Ook een rib uit je lijf maar meer dan waard.

Ik krijg in eerste instantie 3chemo kuren wat uit kan lopen tot 4 of 5, ligt een beetje aan hoe de tumors reageren op de chemo. Of ze kleiner worden of niet en of we op andere chemo over moeten als ze niet genoeg reageren. En dan een operatie. Gaat dus nog een hele tour worden maar ja wat voor keus heb je..? precise geen enkele.

Ben nog steeds kwaad en verontwaardigd en de "waarom nou ik" fase maar ik probeer me er overheen te zetten. Ik weet nu waar ik aan toe ben en wat we moeten doen om hier overheen te komen. Dus beginnen maar. Klinkt simple maar zo voelt het niet maar ik moet mezelf ook een beetje moet in kletsen...

Ik had zojuist mijn schoon zusje aan de telefoon die vorig jaar borst kanker had en nu kanker virj is en inmiddels weer 2 cm haar heeft. Best wel fijn om even met iemand te praten die weet wat je te wachten staat.


dinsdag 9 december 2014

geen idee

Ok ik ben nu geloof ik 11 x overnieuw begonnen met deze blog. Ik heb geen idee wat te schrijven of hoe. Moraal van het verhaal is simple. Er zijn bij 3 kwaadaardige tumors gewonden.

De uitslag kwam vorige week toen ik in Chicago was voor een training. Was geen fijne week kan ik je melden.

Ik ben kwaad, teleurgesteld, verdrietig, hopeloos. Ene moment erg nuchter, andere moment kan ik janken en alles wel bij elkaar schreeuwen.

Donderdag heb ik een nieuwe scan waar er uitgebreider gezocht gaat worden naar eventuele andere plekjes of uitzaaiingen.

De behandeling zal afhangen van wat er donderdag uit komt. Als ik donderdag al uitslag krijg. Ook dat ligt er weer aan wat men vind of hopelijk niet vind.

In gunstigse geval vind men verder niks en dan kan er volgende week begonnen worden met chemotherapy. Ook een operatie zal nodig zijn.

Tja dat gaat je niet in de kouwe kleren zitten